بیت کوین چیست؟ صفر تا صد بیت کوین به زبان ساده

برای کسانی که تازه وارد دنیای ارزهای دیجیتال شده اند، این سوال اغلب به ذهنشان خطور می کند که دقیقا بیت کوین چیست؟ حتی کسانی که از بیت کوین برای مقاصد سرمایه گذاری یا تجاری استفاده می کنند، ممکن است درک کاملی از فناوری پشت آن نداشته باشند که می تواند سرمایه گذاری های آنان را با مخاطر هایی روبه رو کند. اگر در مورد نحوه عملکرد بیت کوین، نحوه خرید و فروش آن، روش های استخراج بیت کوین، تاریخچه قیمت بیت کوین، راه های کسب درآمد از آن و چیزهای دیگر، می پرسید، در بهترین جای ممکن قرار دارید. در این مقاله، گروه مالی آرادفین قصد دارد به این سؤالات کامل ترین پاسخ را بدهد و جنبه های بسیاری از اولین ارز دیجیتال در تاریخ بشر که بیت کوین یا BTC است را روشن کنیم.

 

بیت کوین چیست؟

بیت کوین که با نام لاتین Bitcoin نیز شناخته می شود، نوعی ارز الکترونیکی یا ارز دیجیتال است که به صورت غیرمتمرکز و بدون هیچ گونه نظارتی از سوی دولت ها یا نهادها عمل می کند. نماد این ارز دیجیتال با بیت کوین است و دارای 21 میلیون سکه محدود است که آن را به یک دارایی کمیاب و با ارزش تبدیل می کند. برخلاف ارزهای سنتی مانند ریال، دلار و یورو که توسط دولت ها ایجاد و کنترل می شوند، بیت کوین توسط هیچ دولتی ایجاد نشده است و می تواند به صورت غیر متمرکز توسط افراد مختلف در سراسر جهان مدیریت شود. کسانی که شرکت در شبکه بیت کوین را انتخاب می کنند داوطلبانه این کار را انجام می دهند و توسط شخص یا موسسه خاصی انتخاب نمی شوند.

 

تعریف بیت کوین به زبان ساده

به زبان ساده، بیت کوین یک ارز دیجیتال و رمزگذاری شده است که به صورت غیرمتمرکز و بدون وابستگی به هیچ نهاد یا دولتی عمل می کند. نوسانات منحصر به فرد قیمت و پتانسیل سود آن، توجه علاقه مندان به بازار های مالی را به خود جلب کرده است. اما مایه تاسف است که درک ما از این پدیده نوظهور به پتانسیل تولید ثروت آن محدود می شود. بیت کوین نماد پول بدون پشتوانه سیاسی و بدون مدیریت یک موسسه مالی یا پولی دولتی است که برای اولین بار در تاریخ بشر ایجاد شده است.

از نقطه نظر فنی، بیت کوین یک ارز دیجیتال همتا به همتا است که به صورت غیرمتمرکز مدیریت می شود و کل تاریخچه تراکنش های آن در دفتری به نام بلاک چین ذخیره می شود. ویژگی های کلیدی بیت کوین عبارتند از :

  • مقاومت آن در برابر سانسور
  • عدم توانایی در مصرف بیش از یک بار آن
  • و توانایی آن برای تراکنش در هر زمان و هر مکان.

 

کاربرد های بیت کوین

بیت کوین دو هدف اصلی را دنبال می کند:

  •  وسیله ای برای مبادله
  •  ابزاری برای انتقال ارزش

به عنوان یک ارز دیجیتال، مردم می توانند از بیت کوین برای خرید کالاها و خدمات مورد نیاز خود استفاده کنند. علاوه بر این، مانند طلا، بیت کوین نیز می تواند به عنوان ذخیره ارزش مورد استفاده قرار گیرد. با خرید بیت کوین، افراد می توانند از ارزش دارایی های خود محافظت کنند و از اثرات تورم جلوگیری کنند.

 

چرا انسان پول را خلق کرد؟

برای اینکه درک بهتری از بیت کوین داشته باشید، مهم است که نگاهی کوتاه به تاریخچه پول بیندازید. از آغاز تمدن بشری، مردم نیاز به تعامل با دیگران برای رفع نیازهای خود داشته اند. مبادله کالا با کالاهای دیگر، اولین شکل انتقال ارزش بود.

با این حال، این سیستم دارای ایراداتی از جمله نبود ابزار واحد برای سنجش ارزش کالاها و خدمات بود که منجر به اتلاف وقت و انرژی می شد. به عنوان یک راه حل، بشر مفهوم پول را به عنوان یک واسطه ایجاد کرد. پول یک واحد اندازه گیری جهانی برای ارزش کالاها و خدمات فراهم می کند و معاملات را آسان تر و کارآمدتر می کند. این منجر به توسعه اشکال مختلف پول در طول تاریخ شد، از جمله سکه، پول کاغذی، و اکنون، ارزهای دیجیتال مانند بیت کوین.

از آنجایی که بشر به دنبال شکلی از پول بود که ذخیره کردن و جابجایی آن آسان باشد و به راحتی فاسد نشود، سکه های فلزی به عنوان وسیله مبادله ترجیحی انتخاب شدند. فلزات کمیاب و با ارزش مانند طلا و نقره اغلب برای ضرب این سکه ها استفاده می شد که در زمان امپراتوری های بزرگ و حکومت دولت ها بسیار مورد استفاده قرار می گرفت. با این حال، حتی سکه نیز مشکلات خود را داشت. مسائلی مانند خلوص غیر یکنواخت فلز و تغییر وزن از مسائل رایج این نوع پول بود.

بیشتر بخوانید:   بهترین اندیکاتور برای نوسان گیری روزانه + معرفی اندیکاتور اختصاصی

برای حل این مسائل، خزانه هایی ایجاد شد که مردم می توانستند سکه های طلا یا نقره خود را در آن ذخیره کنند و در ازای آن گواهی دریافت کنند. این اولین استفاده از پول کاغذی در تاریخ است. با این حال، با گذشت زمان، دولت های قدرتمند کنترل این خزانه ها و انتشار پول کاغذی را به دست گرفتند. در نتیجه کار انتشار پول به عهده دولت ها شد.

این منجر به وضعیتی شد که دولت ها می توانستند هر طور که می خواستند پول چاپ کنند و در نتیجه تورم و قدرت خرید مردم کاهش یافت.

اینجاست که بیت کوین وارد عمل می شود. بیت کوین به عنوان یک ارز دیجیتال غیرمتمرکز ایجاد شد که توسط هیچ دولت یا نهادی کنترل نمی شود. در نتیجه مشمول همان مسائل تورم و کاهش ارزش، ناشی از سیاست های دولت نمی شود.

 

تاریخچه ی بیت کوین

تاریخچه بیت کوین با انتشار مقاله ای با عنوان “Bitcoin: A Peer-to-Peer Electronic Cash System” در 31 اکتبر 2008 (مطابق با 10 نوامبر 2007) آغاز می شود. نویسنده مقاله شخص یا گروهی از افراد بود که از نام مستعار ساتوشی ناکاموتو استفاده می کردند. این مقاله که به عنوان کاغذ سفید بیت کوین خدمت می کرد، تنها 9 صفحه بود و ایده اصلی ایجاد یک سیستم پرداخت مالی الکترونیکی را بیان می کرد که به افراد امکان می داد مستقیماً بدون نیاز به موسسات واسطه مانند بانک ها یا دولت ها مبادله پول کنند. در اصل، بیت کوین برای رقابت و کنار گذاشتن سیستم های بانکداری سنتی طراحی شده است.

ایجاد بیت کوین دو مشکل عمده ایجاد کرد: چگونه مردم می توانند به یکدیگر اعتماد کنند و چگونه می توان از هزینه های مضاعف جلوگیری کرد؟ خرج مضاعف به نوعی از حمله اطلاق می شود که در آن یک فرد می تواند مبلغ یکسانی را برای دو فرد مختلف ارسال کند و از این روش سوء استفاده کند.

ساتوشی ناکاموتو با معرفی مفهوم امضای دیجیتال به اولین مشکل پرداخت. او توضیح داد که شبکه بیت کوین از فناوری بلاک چین و توابع رمزگذاری استفاده می کند که برای تغییر یا حمله به دستگاه های محاسباتی قدرتمندی نیاز دارد. در نتیجه، تغییر یا حمله به شبکه بسیار دشوار خواهد بود. که امروزه بحث های زیادی در مورد این که کامپیوتر های کوانتومی می توانند شبکه بیت کوین را هک کنند، مطرح شده است. . ولی این نکته حائز اهمیت است که هنوز این کامپیوتر های قدرتمند به خوبی توسعه داده نشده است و فعلا عملکرد مطلوب را نتوانسته اند ارائه دهند.

برای رسیدگی به مشکل دوم، ناکاموتو یک مکانیسم اجماع را در قالب اثبات کار (PoW) پیاده‌سازی کرد که ماینرها را ملزم می‌کند تا منابع محاسباتی قابل‌توجهی را برای اعتبارسنجی تراکنش‌ها و کسب پاداش خرج کنند. این امر با اطمینان از اینکه همه تراکنش‌ها تأیید و ثبت می‌شوند در بلاک چین، از هزینه مضاعف جلوگیری می‌کند و دوبار خرج کردن یک بیت‌کوین را غیرممکن می‌کند.

 

خالق بیت کوین کیست؟

هویت خالق یا سازندگان بیت کوین یکی از بحث برانگیزترین موضوعات از زمان پیدایش آن بوده است. نام مستعار ساتوشی ناکاموتو توسط شخص یا افرادی که بیت کوین را ایجاد کرده اند انتخاب شده است. ساتوشی ناکاموتو، کار بر روی کد شبکه بلاک چین بیت کوین را در سال 2007 آغاز کرد و وب سایت www.Bitcoin.org را در 18 آگوست 2008 خریداری کرد. سرانجام در 31 اکتبر 2008، وی کاغذ سفید بیت کوین را منتشر کرد. علیرغم مشارکت قابل توجهی که در توسعه بیت کوین داشت، او هرگز هویت واقعی خود را فاش نکرد و هیچ کس با اطمینان نمی داند که ساتوشی ناکاموتو واقعاً کیست.

 

پشتوانه بیت کوین چیست؟

برخلاف ارزهای فیات مانند ریال، دلار و یورو که معمولاً توسط دولت و قدرت اقتصادی یک کشور حمایت می‌شوند، بیت‌کوین یک ارز غیرمتمرکز است و مرجع یا نهاد مرکزی ندارد که از آن حمایت کند. ارزش بیت کوین بر اساس فناوری، شناخت گسترده و پذیرش در بین کاربران، برای اهداف مختلف است. در اصل، ارزش بیت کوین از پذیرش مردم از آن(تقاضا)، به عنوان یک ارز قانونی و قابل دوام ناشی می شود.

برای درک بهتر مفهوم ارزش بیت کوین، به مثال عدس توجه کنید. تصور کنید اگر همه در جهان موافقت کنند که از عدس به عنوان نوعی ارز برای مبادله کالاها و خدمات استفاده کنند. عدس علیرغم اینکه هیچ حمایتی از سوی دولت ها یا نهادها ندارد، صرفاً به این دلیل ارزشمند می شود که مردم آن را به عنوان نوعی پول پذیرفته اند و از آن در معاملات خود استفاده می کنند. برخی از افراد حتی ممکن است روی عدس سرمایه گذاری کنند، به این امید که در طول زمان رایج تر و ارزشمندتر شوند.

بیشتر بخوانید:   زنجیره جانبی چیست؟ | تاثیر سایدچین در مقیاس پذیری

البته داستان بیت کوین با عدس بسیار متفاوت است و دلایل پذیرش و پذیرش گسترده آن بسیار قوی تر و قابل توجه تر است. با این وجود، ایده اصلی یکسان است: ارزش یک ارز در نهایت با تمایل مردم به پذیرش و استفاده از آن تعیین می شود.

 

رویارویی دولت ها و نهاد ها با بیت کوین

تنظیم بیت کوین و بازار ارزهای دیجیتال یک موضوع بسیار بحث برانگیز است که موضوع بحث های زیادی بوده است. با توجه به اینکه بیت کوین ساختار اقتصادی موجود را به چالش می کشد، سؤالاتی در مورد قانونی بودن آن و میزان کنترل این ارز دیجیتال محبوب، توسط دولت ها مطرح می شود. دولت ها درجات مختلفی از پذیرش بیت کوین دارند، برخی کشورها آن را به طور کامل ممنوع کرده اند در حالی که برخی دیگر آن را پذیرفته اند.

یکی از نگرانی های اصلی دولت ها در مورد بیت کوین، استفاده بالقوه آن در فعالیت های غیرقانونی مانند پولشویی و تامین مالی تروریسم است. در نتیجه، برخی از کشورها رویکرد سختگیرانه ای را در پیش گرفته اند و بیت کوین را به طور کامل ممنوع کرده اند. برخی دیگر به دنبال تنظیم بازار ارزهای دیجیتال هستند و محدودیت هایی را برای استفاده از آن اعمال می کنند و کسب و کارهایی را که با بیت کوین معامله می کنند، ملزم به دریافت مجوز و پیروی از برخی مقررات می کنند.

به طور کلی، مقررات بیت کوین همچنان یک موضوع بحث برانگیز است. زیرا دولت ها در تلاش برای ایجاد تعادل بین نیاز به محافظت از شهروندان خود در برابر فعالیت های غیرقانونی با تمایل به پذیرش فناوری های جدید و نوآور هستند. از آنجایی که بازار ارزهای دیجیتال به تکامل خود ادامه می دهد، به احتمال زیاد شاهد ادامه بحث ها در مورد مقررات بیت کوین و سایر ارزهای دیجیتال خواهیم بود.

کشورها رویکردهای متفاوتی برای تنظیم بیت کوین و بازار ارز دیجیتال اتخاذ کرده اند و هر کشور قوانین و مقررات خود را وضع کرده است. برخی از دولت ها ترجیح داده اند به هیچ وجه در این زمینه قانون گذاری نکنند، به این معنی که خرید و فروش بیت کوین مشمول هیچ قانون خاصی در این کشورها نیست. با این حال، فقدان قوانین خاص لزوماً به معنای غیرقانونی بودن بیت کوین نیست.

دولت ها به عنوان بزرگترین رقیب و دشمن بیت کوین در نظر گرفته می شوند، زیرا این اولین سیستم مالی است که تحت نظارت هیچ نهادی نیست و درجه ای از ناشناس ماندن را به کاربران خود ارائه می دهد. پتانسیل فرار مالیاتی، پولشویی و استفاده در فعالیت های غیرقانونی مانند توزیع مواد مخدر و اسلحه، نگرانی دولت ها است. این موضوع همچنین نگرانی‌هایی را در جامعه کریپتو و بیت‌کوین ایجاد می‌کند، زیرا آن‌ها می‌خواهند اطمینان حاصل کنند که این فناوری برای فعالیت‌های غیرقانونی استفاده نمی‌شود و به عنوان جایگزینی مشروع و قابل دوام برای سیستم‌های بانکداری سنتی دیده می‌شود.

 

بلاک چین بیت کوین چیست؟

بلاک چین بیت کوین، ابزاری برای ذخیره اطلاعات به صورت متصل و زنجیره ای است. این اطلاعات در یک دفتر کل که در دسترس عموم است ذخیره می شود و برای ثبت تمام تراکنش های بیت کوین در شبکه استفاده می شود. از آنجایی که بیت کوین یک ارز دیجیتال غیرمتمرکز است و هیچ مرجع مرکزی برای ذخیره تراکنش های آن وجود ندارد، بلاک چین مکانی امن و قابل اعتماد برای ذخیره تمامی تراکنش ها فراهم می کند.

کل شبکه بیت کوین، به فناوری بلاک چین وابسته است و هر تراکنش تایید شده در شبکه در بلاک چین بیت کوین ذخیره می شود. گره ها یا بازیگران درون شبکه، مسئول کنترل بلاک چین هستند. هر گره کامل در شبکه بیت کوین، دفتر کل بیت کوین را به طور مستقل ذخیره می کند و اطمینان می دهد که اطلاعات ذخیره شده در شبکه قابل اعتماد و دقیق هستند. با داشتن چندین گره مستقل که یک نسخه از بلاک چین را ذخیره می کنند، شبکه بیت کوین قادر است سطح بالایی از امنیت و قابلیت اطمینان را حفظ کند.

 

بلاک چین بیت کوین چگونه کار می کند؟

هنگامی که شخصی تراکنش را در شبکه بیت کوین آغاز می کند، درخواست او برای همه اعضای شبکه پخش می شود. سپس اعضای شبکه تاریخچه تراکنش را بررسی می کنند تا تأیید کنند که شخصی که تراکنش را آغاز می کند موجودی کافی برای تکمیل تراکنش را دارد. پس از تأیید، معامله معتبر تلقی می شود.

بیشتر بخوانید:   اتوتیونینگ چیست؟ | AutoTuning در استخراج ارز دیجیتال

برای تأیید اعتبار یک تراکنش، اعضای شبکه منتظر می‌مانند تا بلوک با استفاده از هش بلوک هدر تأیید شود. بلوک هدر، شامل شش قطعه اطلاعات است و 80 بایت از کل حجم 1 مگابایت شبکه بیت کوین را اشغال می کند. پس از تایید بلوک، تراکنش به بلاک چین بیت کوین اضافه می شود که یک دفتر کل عمومی است که برای همه اعضای شبکه قابل دسترسی است.

 

بلوک هدر شبکه بیت کوین

بلوک هدر شبکه بیت کوین حاوی چندین اطلاعات است که در ادامه آمده است :

نسخه بیت کوین: این به نسخه نرم افزار بیت کوین مورد استفاده توسط ماینر ها اشاره دارد و اندازه آن 4 بایت است.

هش بلوک قبلی: هدر بلوک قبلی با استفاده از تابع رمزنگاری بیت کوین هش شده و در بلوک بعدی با اشغال 32 بایت ذخیره می شود.

Merkle Root: برای ایمن سازی تراکنش ها، ساتوشی ناکاموتو از ساختار درختی به نام Merkle Tree برای هش تراکنش ها استفاده کرد. حجم این بخش 32 بایت است.

Timestamp: این به زمان تقریبی ایجاد بلوک اشاره دارد و بر حسب ثانیه از ساعت 00:00 روز اول ژانویه 1970 بیان می شود. اندازه این بخش 4 بایت است.

Difficulty Target: این مورد به دشواری هدفی که شبکه برای ایجاد بلوک در نظر می گیرد، اشاره دارد. هر بلاک 2016 بر اساس قدرت پردازش تمام گره های شبکه بازنشانی می شود.

Nonce: یک عدد تصادفی است که در فرآیند استخراج یک بلوک استفاده می شود و همچنین اندازه آن 4 بایت است.

برای استخراج هر بلاک جدید، هدر بلوک قبلی هش می شود و در هر بلوک جدید ثبت می شود و زنجیره ای از بلوک های به هم پیوسته را ایجاد می کند که قابل ردیابی و تأیید است.

 

تراکنش بیت کوین چگونه انجام می شود و چه ویژگی هایی دارد؟

زمانی که کاربری می خواهد بیت کوین را برای کاربر دیگری ارسال کند، تراکنش ایجاد می کند و آن را در شبکه پخش می کند. این تراکنش شامل آدرس عمومی فرستنده، آدرس عمومی گیرنده و مقدار بیت کوین ارسالی است. سپس تراکنش توسط گره‌های شبکه تأیید می‌شود، که تعادل فرستنده را بررسی می‌کنند و اطمینان می‌دهند که تراکنش معتبر است و یک حمله دوگانه نیست.

هنگامی که تراکنش تأیید شد و به ممپول یا Mempool اضافه شد، منتظر می ماند تا توسط یک ماینر در یک بلوک قرار گیرد. ماینرها برای حل یک پازل رمزنگاری به منظور اضافه کردن بلوک بعدی به بلاک چین با یکدیگر رقابت می کنند. استخراج‌کننده‌ای که ابتدا معما را حل می‌کند، با بیت‌کوین تازه ایجاد شده و همچنین کارمزد تراکنش‌های موجود در بلوک پاداش می‌گیرد.

یکی از ویژگی های کلیدی تراکنش های بیت کوین برگشت ناپذیری آنهاست. هنگامی که تراکنش تایید شد و به بلاک چین اضافه شد، نمی توان آن را معکوس یا لغو کرد. این امر تراکنش های بیت کوین را ایمن تر می کند و خطر تقلب یا استرداد هزینه را کاهش می دهد.

یکی دیگر از ویژگی های تراکنش های بیت کوین ناشناس بودن آنهاست. در حالی که تراکنش ها در بلاک چین عمومی ثبت می شوند، هویت فرستنده و گیرنده مستقیماً به آدرس های عمومی آنها مرتبط نیست. این امر درجه ای از حریم خصوصی را برای کاربران فراهم می کند، اگرچه نگرانی هایی را در مورد استفاده از بیت کوین برای فعالیت های غیرقانونی نیز ایجاد می کند.

در نهایت، تراکنش‌های بیت‌کوین جهانی هستند و می‌توانند برای هر کسی که به اینترنت متصل است، صرف نظر از موقعیت مکانی یا ارزی که استفاده می‌کند، ارسال شود. این امر بیت کوین را به گزینه ای محبوب برای تراکنش ها و حواله های بین المللی تبدیل کرده است، زیرا می توان آن را به سرعت و با کارمزد کمتری نسبت به خدمات سنتی انتقال پول ارسال کرد.

 

آیا تراکنش های بیت کوین ناشناس هستند؟

اگر می‌خواهید سطح ناشناس بودن در تراکنش‌های بیت‌کوین خود را افزایش دهید، می‌توانید از یک سرویس میکس یا یک سرویس کاهش استفاده کنید که اساساً سکه‌های شما را با دیگران مخلوط می‌کند تا ردیابی آن را دشوارتر کند. گزینه دیگر استفاده از یک ارز دیجیتال متمرکز بر حریم خصوصی مانند Monero یا Zcash است که دارای ویژگی های ناشناس داخلی هستند. با این حال، توجه به این نکته ضروری است که حتی با این روش‌ها، باز هم می‌توان تا حدودی معاملات را ردیابی کرد، بنابراین رعایت احتیاط‌ها و عدم انجام فعالیت‌های غیرقانونی حائز اهمیت است.

مطلع شدن از پست های جدید

می‌خواهم اولین نفری باشم که از پست‌هایی که در آرادفین منتشر می‌شود، آگاه شوم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *